«کوچک‌شمردن اوامر و نواهی الهی»، در ثقلین

الف. در قرآن

<... وَ مَا ءَاتَئکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ مَا نهَئکُمْ عَنْهُ فَانتَهُواْ وَ اتَّقُواْ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقَاب>[1]

«... و آنچه را پیامبر به شما عطا نمود، بگیرید و از آنچه شما را نهى نمود، باز ایستید و از خداوند پروا کنید؛ زیرا خداوند سخت‌کیفر است.»

ب. در روایات

«عَنْ أَبِی أُسَامَةَ زَیْدٍ الشَّحَّامِ قَالَ: قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّه{علیه السلام}‏: «اتَّقُوا الْمُحَقَّرَاتِ مِنَ الذُّنُوبِ فَإِنَّهَا لَا تُغْفَرُ قُلْتُ وَ مَا الْمُحَقَّرَاتُ قَالَ الرَّجُلُ یُذْنِبُ الذَّنْبَ فَیَقُولُ طُوبَى لِی لَوْ لَمْ یَکُنْ لِی غَیْرُ ذَلِکَ».[2]

«زید شحام گوید: امام صادق{علیه السلام} فرمود: از گناهان محقر بپرهیزید که آمرزیده نشوند، عرض کردم: گناهان محقر چیست؟ فرمود: این است که مردى گناه کند و بگوید: خوشا حال من، اگر غیر از این گناه نداشته باشم!»

معنا و حکم آن

معنای استصغار الذنوب

پرسش: منظور از «استصغار ذنوب» که در روایات ما آمده است، دقیقاً چه می‌باشد و آیا خود، شرعا حرام محسوب می‌شود؟

آیت‌الله سیستانی:

پاسخ: منظور، کوچک شمردن گناه است و حرام است.[3]

آیت‌الله مکارم:

پاسخ: مراد از«استصغارذنوب» همان کوچک‌شمردن گناه است که یکی از دام‌های شیطان بوده و انسان را با این ترفند به منجلاب گناه نزدیک نموده و شخص گناهکار را در آن فرو می‌برد و انسان مؤمن باید از این حالت به خداوند متعال پناه ببرد و خود را از هرگونه گناه و معصیت دورنگه‌دارد و هیچ‌گاه به کوچکی گناه توجه نکند؛ بلکه به بزرگی خدایی بنگرد که او را نافرمانی کرده است و یکی از گناهان محسوب می‌شود، بلکه در روایتی بیان شده است که از شدیدترین گناهان می‌باشد.[4]

اقسام و مصادیق آن

استصغار ذنوب و کبیره‌شدن گناهان صغیره

آیت‌الله مکارم:

پرسش: آیا کارهایى همچون حقیرشمردن یا خوشحالى از گناه یا آشکارکردن آن (چه کبیره و چه صغیره)، باعث مضاعف‌شدن مجازات جرم مورد نظر مى‌شود یا گناه کبیرۀ مستقلّى محسوب مى‌گردد؟

پاسخ: این امور، گناه دیگرى محسوب مى‌شود.[5]

استخفاف، با ترک فراگیری مسائل مهم

پرسش: آیا انسان با ترک فراگیری مسائل مورد ابتلای خود گناهکار محسوب می‌شود؟

مقام معظم رهبری:

پاسخ: درصورتی‌که یاد‌نگرفتن آن مسائل منجر به ترک واجب یا ارتکاب حرام شود، گناه‌کار است.[6]

آیت‌الله مکارم:

پاسخ: یادگیری مسائلی که انسان به آن غالباً نیاز دارد، واجب است و ترک واجب گناه محسوب می‌شود.[7]

احکام فرعی آن

احترام گنه‌کار و بی‌احترامی به نیکوکار

آیت‌الله مکارم:

پرسش: کسى که به گناهکار به‌خاطر گناهش احترام کند یا به نیکوکار به‌خاطر کار نیکش بى‏اعتنایى کند، نظیر کاسبى که زن‌هاى بدحجاب را بر زن‌هاى باحجاب مقدّم بدارد و یا به بدحجاب‌ها احترام کند و به زن‌هاى باحجاب بى‏احترامى نماید، مرتکب حرام شده است؟

پاسخ: این کار، حرام است.[8]

 


[1]. الحشر،7.

 

[2]. الکافی، ج‏2، ص287.

 

[3]. استفتا از پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت‌الله سیستانی.

 

[4]. استفتا از پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت‌الله مکارم شیرازی.

 

[5]. استفتائات جدید، ج‏3، سوال1782.

 

[6]. رسالۀ اجوبة‌الاستفتائات، سوال۱۳۱۹.

 

[7]. استفتا از پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت‌الله مکارم شیرازی.

 

[8]. همان.

 

فهرست مطالب

فهرست مطالب

51 درس
۰۰:۰۰:۰۰